– Slikam prevashodno portrete, a neretko i ikone. Posedujem precizan crtež i zanimljiv kolorit – objašnjava jagodinski slikar koji najavljuje svoju prvu samostalnu izložbu tokom ove godine

Jagodina je, kao što je opšte poznato, već decenijama jedan od najsnažnijih umetničkih, pa i likovnih centara u čitavoj Srbiji. Postojanje Muzeja naivne i marginalne umetnosti, brojni njihovi klasici iz ovog kraja, takođe brojni akademski slikari i članovi ULUS-a, izuzetno uspešni amateri, postojanje umetničkih asocijacija – KLUJ, LUJ (više nisu aktivne), ,,Umetnici Srbije” i Udruženje samoukih likovnih umetnika Srbije (USLUS), kao i više tradicionalnih likovnih kolonija koje se održavaju na ovom području – svakako da su uticali na pravu ekspanziju likovnih umetnika, naročito među mlađima o kojima smo, kao o studentima Fakulteta likovnih umetnosti ili svršenim studentima istih, već pisali i gotovo sve ih predstavili u našem nedeljniku.

Ovoga puta to činimo sa Vladanom Nikolićem, koji nije akademski likovni umetnik, ali, zahvaljujući svojim kvalitetima, sve više skreće pažnju na sebe i svoj rad.

Vladan je rođen u Jagodini pre 36 godina i otac je dvoje dece. Završio je srednju školu i blizu deceniju i po radio u jagodinskom ,,Elmosu” i kao metaloglodač osvojio drugu nagradu na republičkom takmičenju u okviru nadmetanja mladih radnika na nivou prethodne Jugoslavije. Slikarstvo je zavoleo još kao dete i bio dosta aktivan, a poslednjih par godina najviše u okviru udruženja ,,Umetnici Srbije” u Jagodini.

– Ljubav prema slikarstvu osetio sam nenadano, takoreći još u prvim godinama života, kao dete. Čim sam se ,,opismenio”, a možda i pre toga, počeo sam da kupujem stripove, i to kao jedini u školi iz svog, tadašnjeg prvog razreda. Onda sam prenosio, polako ali sigurno, taj virus i na vršnjake, a nedugo zatim počeo da ,,slikam” prstom po vazduhu pa su razmišljali da me vode kod školskog psihologa. A ja sam, zapravo, samo voleo da crtam i da slikam i osećao pravu potrebu da to činim. Kasnije, u Gimnaziji, počeo sam da slikam portrete profesora i karikature vezane za neka školska zbivanja i bio prihvaćen od profesora, a naročito od čuvenog akademskog slikara mr Sretka Divljana koji me je, zaista, zdušno podržavao i podučavao – objašnjava svoju umetničku genezu talentovani jagodinski slikar Vladan Nikolić.

Kasnije se interesovao, kako veli, sve više za likovne izložbe, čitao knjige iz te oblasti, posećivao izložbe poznatih likovnih umetnika, a posebno su ga, kako kaže, impresionirale slike rađene tehnikom ulja na platnu realističke provinijencije sa hiperrealističnim akcentima poznatog jagodinskog umetnika Bratislava Dankovića. To mu je, kako objašnjava, dalo ogroman podstrek za dalji ozbiljan rad.

– Od tada, dakle, negde od sredine osamdesetih godina prošlog veka gotovo u potpunosti posvetio sam se slikarstvu, mada, naravno, nisam zanemarivao ni svoje druge obaveze. Ponešen tim silnim elanom počeo sam, dakle, da radim reprodukcije naših najpoznatijih realista. Te moje slike videlo je više tada vodećih jagodinskih slikara koji su me častili brojnim komplimentima na šta sam bio izuzetno ponosan, a posebno na ono što mi je izrekao bard pomoravskih slikara – profesor Vojin Veličković Vojkan. Nastavio sam vredno da radim što činim i danas, jer jednostavno uživam u tome – kaže ovaj osobeni likovni umetnik koji je osvajao više nagrada na izložbama Likovnog studija Društva za kulturu ,,Kablovi” i učestvovao na brojnim humanitarnim aukcijama kojima je poklanjao svoje slike.

– Slikam realističke motive – i to prevashodno portrete, a neretko radim i ikone. Posedujem precizan crtež i zanimljiv kolorit. Radio sam i murale u više gradova, kao i brojne reklame jer imam, zaista, sigurnu ruku – kaže slikar i nastavlja:

– Učestvovao sam na brojnim likovnim kolonijama i kolektivnim izložbama, ali do sada nisam imao svoju samostalnu izložbu, mada sam siguran da će se to dogoditi ove godine u mojoj rodnoj Jagodini – poručuje na kraju razgovora za ,,Novi put” talentovani jagodinski slikar Vladan Nikolić.

B. Dž.